ബ്ലോഗ്ഗാന്‍ വന്ന ഞാനും… പേനകളും

 

കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വീടു മാറിയപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാനെന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍.. എന്റെ ലാബില്‍ വെച്ചിരിക്കാണു്. വീട്ടില്‍ കമ്പ്യൂട്ടറില്ല… അതിന്റെ ഗുണം കാണാനും ഉണ്ട് — എന്താച്ചാ‍ല്‍, അനാവശ്യ ബ്രൌസിങ്ങ് ഒന്നുമില്ല, വായന കുറച്ചു കൂടി, അങ്ങനെ ചില ഗുണങ്ങള്‍.

ദോഷങ്ങളോ? അതും ഉണ്ട്. ഒന്നു ഈമെയില്‍ അയക്കണമെങ്കില്‍, നോക്കണമെങ്കില്‍; വീട്ടുകാരുമായോ, കൂട്ടുകാരുമായോ ചാറ്റണമെങ്കില്‍… എല്ലാത്തിനും ലാബില്‍ വരണം…  ബ്ലോഗ്ഗണമെങ്കിലും അങ്ങനെ തന്നെ.

നല്ലോരു ശനിയാഴ്ച, വീട്ടിലിരിക്കേണ്ട ഞാനിന്നു ഇവിടെ ലാബിലിരിക്കുന്നതു് – നിങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ വേണ്ടി രണ്ടക്ഷരം എഴുതാനാണു്. ആ സ്നേഹമൊക്കെ വേണം ട്ടോ! :)

ഇന്നു ഞാന്‍ എന്നിലെ എഴുത്തുകാരനെക്കുറിച്ചെഴുതാനാണു് [;)] പ്ലാനിട്ടതു്. അതിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ വീട്ടില്‍ നിന്നു തന്നെ ചെയ്തു. എന്നിട്ടു് എന്റെ സൈക്കിളില്‍ പാടത്തിന്നോരത്തുള്ള എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വഴിയിലൂടെ വരുകയായിരുന്നു.

ഞാനെന്നോ മുമ്പു പറഞ്ഞിട്ടുള്ള പോലെ, ഞാനിത്തിരി സ്പീഡുകാരനാണു്.. എനിക്കുള്ളതോ ഒരു റേസിങ്ങ് സൈക്കിളും. എന്നാല്‍ ഇതൊന്നും പോരാതെ, സൈക്കിളില്‍, കൈവിട്ടു പറപ്പിച്ചു പോകുക എന്ന ഒരു ദുശ്ശീലം (ആകെയുള്ള ദുശ്ശീലം ;) ) കൂടി എനിക്കുണ്ട്.

എന്നും നിന്നെ പൂജിക്കാം .. പൊന്നും പൂവും നേദിക്കാം എന്ന പാട്ടും കേട്ടു/പാടി ഞാന്‍ അങ്ങനെ വരുന്ന നേരം. കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാടത്തെ പുതിയ എന്തോ ഒരു സാധനം ഒക്കെ കണ്ട്, ദൂരേക്കൊക്കെ നോക്കി സുഖമായ ഒരു സവാരി (ഗിരിഗിരി).

അപ്പോഴാണെനിക്കു തോന്നിയതു ..സീറ്റിലിരുന്നു, കൈപിടിക്കാതെ സൈക്കിളിന്റെ ഗതി നിയന്ത്രിക്കാന്‍ എനിക്കറിയാല്ലോ … എന്നാല്‍ സൈക്കിളിന്റെ നടുവിലെ കമ്പിയില്‍ പിടിച്ചു നിയന്ത്രിക്കാന്‍ പറ്റുമോ? — അധികം ആലോചിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടാതെ, ഞാനതു അപ്പോള്‍ തന്നെ കയ്യോടെ പരീക്ഷിച്ചു…

അധികം പരീക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.. ധീം തരികിട തോം ….

വീണു. അതും ഒരു ഒന്നൊന്നര വീഴ്ച…. സൈക്കിളില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ ശരിക്കും തെറിച്ചു വീണു. ഭാഗ്യവശാല്‍ പൃഷ്ഠമാ‍ണു് ആദ്യം താഴെകുത്തിയതു … അതാണെനിക്കു മനസ്സിലാവാത്തതു… ശരിക്കുള്ള വീഴ്ചയാണെങ്കില്‍ തെറിക്കുമ്പോള്‍ മൂക്കു കുത്തിയല്ലേ വീഴുക?

എന്തായാലും ഭാഗ്യത്തിനു, താഴെ വീണപ്പോള്‍ … നല്ല ഷോക്ക്-അബ്സോര്‍‌‌ബര്‍ ഉള്ള ഭാഗം തന്നെ താഴെ കുത്തി. പിന്നെ അവിടുന്നു .. ഒരു ഒരു മീറ്ററോളം ഒന്നു ഡീസന്റായി നിരങ്ങുകയും ചെയ്തു.

പിന്നാലെ വന്ന സൈക്കിളുകാരന്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി… അപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ഒന്നും പറ്റിയില്ല എന്നും പറഞ്ഞു… ഭാഗ്യം തുണച്ചു എന്നു ആള്‍ പറഞ്ഞു.  സത്യം… നല്ല സ്പീഡില്‍ വന്നിരുന്ന ഞാന്‍ ഒന്നും പറ്റാതെ രക്ഷപ്പെട്ടതു ഭാഗ്യം തന്നെ… കൈ കുത്തിയെങ്ങാന്‍ വീണിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷേ ഒരു ചെറിയ ഫ്രാക്ചര്‍ ഒക്കെ തടയുമായിരുന്നേനേ.

എന്റെ ബാക്ക്-പാക്കിനു ചെറിയൊരു പോറല്‍ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്… എന്നാലും എന്റെ ജീന്‍സും, കോട്ടുമൊക്കെ രക്ഷപ്പെട്ടു. മേലൊക്കെ ഇത്തിരി ചെളിയുമായി … പാടത്തിന്റെ ഓരമല്ലേ..

സൈക്കിളിനേയും ഭാഗ്യദേവത കൈവിട്ടിരുന്നില്ല… (സത്യത്തില്‍ കൈവിട്ടതു … ഞാനല്ലേ ;) )

അവിടുന്നു വന്നു, അമ്മയെ ഒന്നു വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു … *കേള്‍ക്കാനുള്ളതു മുഴുവന്‍ കേട്ടു. കിട്ടാനുള്ളതു മുഴുവന്‍ കിട്ടി* :(

ഇതാണു് … ഞാനും എന്റെ ചക്കര സൈക്കിളും :) [Peugeot make]

ഞാനും ചക്കരയും ...

ഇനി എന്തായാലു

ഏതു പാട്ടു പാടണം?

 

അങ്ങനെ ഇക്കൊല്ലത്തെ ഒക്ടോബര്‍ ഫെസ്റ്റും തീര്‍ന്നു. ബിയര്‍ കുടിയാണു ഈ അഘോഷത്തിലെ പ്രധാന ഐറ്റം …

മ്യൂണിക്കിലെ വലിയൊരു മൈതാനത്തില്‍ കുറേ കൂടാരങ്ങള്‍ സെപ്റ്റമ്പര്‍ അവസാനത്തോടെ ഉയരും … ഒരു കൂടാരത്തില്‍ ഏകദേശം ഏഴായിരം എണ്ണായിരം ആള്‍ക്കാര്‍ക്കു വരെ ഇരിക്കാം കേട്ടോ. അങ്ങനത്തെ 7 കൂടാരങ്ങള്‍ … രണ്ടാഴ്ചയോളം നീളുന്ന ബിയര്‍ ഫെസ്റ്റിവല്‍

നല്ല കിടിലന്‍ ദക്ഷിണ-ജര്‍മ്മന്‍ ഭക്ഷണവും കിട്ടും കേട്ടോ! :)

ഇക്കൊല്ലം ആകെ മൊത്തം ടോട്ടല്‍ 6 ലക്ഷം ആള്‍ക്കാര്‍ വന്നെന്നാണു്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട്.

ഞാനും പോയിരുന്നു അവിടെ. ;) അവിടെ പോകുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം .. ടെന്റിന്റെ ഉള്ളില്‍ കടക്കുന്ന കാര്യം ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടാണു്‌.  എന്നാലും ഇത്രയും വലിയ ഒരു ആഘോഷം നടക്കുമ്പോള്‍ കാണാനെങ്കിലും പോകണ്ടേ?

കഴിഞ്ഞ വ്യാഴാഴ്ച ഞാനും എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയും എന്റെ ജര്‍മ്മന്‍ ടീച്ചറും പിന്നെ കൂട്ടുകാരിയുടെ കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന ഒരാളും ഒരുമിച്ചു ഒക്ടോബര്‍ ഫെസ്റ്റിനു പോയി.

നല്ല മഴ … എല്ലാരും കൂടാരത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ. ഞങ്ങള്‍ക്കു കടക്കാന്‍ യാതൊരു രക്ഷയും ഇല്ല. എന്നാലും നടന്നു്‌ നടന്നു്‌, അവസാനം ഞങ്ങള്‍ ഒരു കൂടാരത്തില്‍ കയറിക്കൂടി.

അതിനുള്ളിലെത്തിയപ്പോഴോ .. ഒന്നല്ല ഒരു 3 പൂരത്തിനുള്ള ആള്‍ക്കാര്‍ :(

തിക്കിതിരക്കി നടന്നു ഞങ്ങള്‍ ഇരിക്കാന്‍ സ്ഥലം കണ്ടുപിടിച്ചു. ഒരു ഡെസ്കും അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ഒരോ ബെഞ്ചുകളും ..

അതു പറയാന്‍ മറന്നു … എല്ല കൂടാരത്തിലും നല്ല ഓര്‍ക്കെസ്ട്രാ ഉണ്ടാവും  … നല്ല കിടിലന്‍ ജര്‍മ്മന്‍ നാടന്‍പാട്ടുകള്‍  … പാട്ടു കേട്ടു ആള്‍‌ക്കാര്‍ ബെഞ്ചിന്മേല്‍ കയറി നിന്നു ഡാന്‍സൊക്കെ കളിക്കും …  ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍  ആകെ വൃത്തികേടായിക്കിടന്നിരുന്നൂ ബെഞ്ചുകള്‍ രണ്ടും …

ഞങ്ങള്‍ ബെഞ്ചൊക്കെ വൃത്തിയാക്കി ഇരുന്നു. :) സന്തോഷമായി… വെയിട്രസ് വന്നാല്‍ ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുക്കാന്‍ തയ്യാറായി ഇരുന്നു… :) [വിശന്നിട്ടാണെങ്കില്‍ കുടല്‍ കരിയുന്നു]

അപ്പോഴല്ലെ അതു സംഭവിച്ചതു്‌ .. എന്റെ പുറകിലെ ബെഞ്ചില്‍ നിന്നു നൃത്തം വെച്ചിരുന്ന ആ തടിയന്‍ ജര്‍മ്മന്‍കാരന്‍ … എന്റെ ബെഞ്ചിലേക്കു നല്ല ബൂട്ടിട്ട ആ കാലൊന്നെടുത്തു വെച്ചതും … ആ ചവിട്ടു എന്റെ ഇടതു കയ്യിന്മേലായതും …

എന്റെ നല്ല ജീവനങ്ങു പോയി…

"കാലെടുക്കെടാ കാലമാടാ" എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അയാളുണ്ടൊ കേള്‍ക്കുന്നു. അവിടെ പാട്ടു തകര്‍ക്കുകയല്ലേ!! :(

ഒരു തരത്തില്‍ അയാളെ ശക്തിയായി ഉന്തിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു കാര്യം പിടി കിട്ടി. അയാള്‍ കാലെടുത്തു… എന്നെ ചവിട്ടിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കു വലിയ വിഷമം … അടക്കാനാവാത്ത വിഷമം …

എന്റെ കഷ്ടകാലം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു എന്നു എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു…. :(

എന്നോടു മാപ്പു പറയാനായി അയാള്‍ ബിയര്‍ താഴെ വെച്ചു എന്നിട്ടു "സോറി" "സോറി" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടു എന്നെ ഉമ്മവെക്കാന്‍ തുടങ്ങി..

എന്റെ മുഖത്തു അയാള്‍ ഉമ്മവെക്കാത്ത ഒരിഞ്ചു സ്ഥലം പോലുമില്ല! :(

എന്റെ കൂടെ വന്നവരാണെങ്കില്‍ ഇരുന്നു ചിരിക്കുന്നു… കണ്ടു നില്ക്കുന്നവരും ചിരിക്കുന്നു .. .എങ്ങനെ ഇയാളില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെടും ഞാന്‍ ?

വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടി അയാളെ ഉന്തിമാറ്റി ഞാന്‍ …

സാരല്ല്യ ചേട്ടായീ… ചവിട്ടീതു ചവിട്ടി… ഇനി ഉമ്മയെങ്കിലും തരാതിരിക്കൂ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കി..

കൂടെ വന്നവര്‍ ചിരിക്കുന്നു കളിയാക്കുന്നു…. എന്റെ മാനം കപ്പലുകയറിപ്പോയി…

[പിന്നെ..., നാണം എന്ന സം‌ഭവം പണ്ടുമുതലേ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ... വലിയ മനോ