ഞാനെന്തു പറയാന്‍? ഒരു ഒരു.. ഇതു്.. ;)

ദാ.. ഇന്നു കേരളകൌമുദിയില്‍ കണ്ടതാ..

image

എനിക്കു് ഇംഗ്ലീഷിനോടൊരു വിരോധവും ഇല്ല… ഇംഗ്ലീഷ് നല്ലൊരു സുന്ദരക്കുട്ടപ്പന്‍ ഭാഷയും ആണു്. ചില നേരങ്ങളില്‍ എന്റെ പരിമിതമായ ഇംഗ്ലീഷ് പരിജ്ഞാനത്തില്‍ പുളകമണിയാറും ഉണ്ട്. (ഇവിടത്തുകാരുടെ ഭാഷ മോശമാണേ.. നമ്മുടെ അടുത്തല്ലേ സംശയം തീര്‍ക്കാന്‍ വരുന്നതു്… അപ്പൊ ഞാന്‍ ചുമ്മാ ഒരു “ഹൊററിനു” ഒരിത്തിരി പുളകം എടുത്തങ്ങട് അണിയും.. അത്രന്നെ)

എന്നാലും പത്രത്തില്‍, “നളിനി നെറ്റോയുടെ അങ്കിള്‍” എന്നു കാണുമ്പോള്‍ ഒരു ഒരു… ഒരു ഇതു്. അമ്മാവന്‍ എന്നോ ചെറിയച്ചന്‍ എന്നോ മറ്റോ ആവാമായിരുന്നു എന്നൊരു തോന്നല്‍.

അല്ല എന്തായാലെന്താ! അല്ലേ?

പിന്നെ, വസന്തം വന്നു കഴിഞ്ഞു…., പ്രണയിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്ന സമയം. ആറ്റിലേക്കങ്ങട് ചാടിയാലോ? ആറു കണ്ടുവെച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇപ്രാവശ്യം അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹവും ഉണ്ട്… എനിക്കൊരു ഒരു ഒരു ഇതു്. പ്രായം ആയിവരുന്നല്ലേയുള്ളൂ എനിക്കു്. കുറച്ചുകൂടി കഴിയണ്ടേ? നീന്തല്‍ പഠിച്ചിട്ടു് ചാടിയാല്‍ പോരേ? ;)

അപ്പൊ വിവരങ്ങള്‍ വഴിയേ അറിയിക്കാം.

സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ, ഞാന്‍.

വാല്‍: പെണ്‍കുട്ടികളെ വളക്കുക എന്ന കലയില്‍, മുകേഷിനെ (സിനിമാനടന്‍) ധ്യാനിച്ചു് ഹരിശ്രീകുറിച്ചാലോ എന്നൊരാലോചന! ;)

ചുമ്മാ പരദൂഷണം :)

അതേയ്, എനിക്കു നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്.. അപ്പൊ അതങ്ങട് ആറിത്തണുക്കുമ്പോഴേക്കും എഴുതിത്തീർക്കാം.

മറുനാട്ടിൽ വന്നാലുള്ള ഒരു ഗുണം എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ ആരുടെയൊക്കെ കൂടെ സമയം ചെലവഴിക്കണമെന്നതു തീരുമാനിക്കാൻ എളുപ്പമാണു്.

എന്നാൽ ബുദ്ധിമുട്ടു്, ചില മലയാളികളെ ഒഴിവാക്കാനാണു്. ഉള്ളതു പറയണമല്ലോ – അധികവും നല്ല നല്ല ആൾക്കാരാണു്ട്ടോ.. ഒന്നോ രണ്ടോ മാത്രമേ ഉള്ളൂ മനുഷ്യനെ വട്ടു പിടിപ്പിക്കുന്ന തരം. നമ്മളെ വട്ടു പിടിപ്പിക്കൽ മൌലികാവകാശമാണെന്ന തരം പെരുമാറ്റവും.

അതിലൊന്നിനെക്കുറിച്ചു പണ്ടൊരിക്കൽ എഴുതിയതാ! ഇപ്പൊ ദാ വേറൊരാൾ

അല്ല, എല്ലാർക്കും എല്ലാം അറിഞ്ഞോളണം എന്നൊന്നും ഇല്ല.. എന്നാലും അറിയാത്ത കാര്യത്തെക്കുറിച്ചു ഘോരഘോരം പ്രസംഗിക്ക്യാ എന്നൊക്കെ വന്നാൽ?

ഉമേഷിന്റെ പോസ്റ്റുകളൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ പ്രത്യേകം തോന്നിയതാ.. ഈ കക്ഷിയെക്കുറിച്ചെഴുതണമെന്നു്.

ചെയ്യുന്നതു് നിസ്സാര സംഭവം ഒന്നും അല്ല – ഗവേഷണം തന്നെ.. ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും വൃത്തിയായി ചെയ്യാനറിയാത്ത, ഒന്നിനെ കുറിച്ചും ആഴത്തിൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്ത ഇത്തരം ആൾക്കാരൊക്കെ ഗവേഷണം ചെയ്തു എവിടെ എത്താനാണോ പിതാവേ!

പുസ്തകങ്ങളോ അങ്ങനെ വിവരം ഉള്ള കാര്യങ്ങളോ വായന നഹിം നഹിം. ഷോപ്പിങ്ങ് ആണു വിഷമം മാറാനായി ചെയ്യുന്ന ഹോബി.

സാമാന്യം നല്ല പോലെ അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്നാലോ, തുറന്നൊട്ടു പറയില്ല.. അത് മോശമാണു്. എല്ലാത്തിനെക്കുറിച്ചും ഇത്തിരി അറിയാം, കൂടുതൽ ചോദിച്ചാൽ കള്ളി വെളിച്ചത്താവും.
എന്നാലോ എല്ലാ സംഭവങ്ങളെ കുറിച്ചും നല്ല ഗംഭിരൻ അഭിപ്രായങ്ങളും ഉണ്ട്. “അയ്യോ, അതിനെക്കുറിച്ചെനിക്കൊന്നും അറിയില്ല” – എന്നൊരു വാചകം ഒരിക്കലും കേൾക്കില്ല. അറിവില്ലായ്മ ഒരു കുറവൊന്നും അല്ല. മാർക് റ്റ്വെയിൻ പറഞ്ഞതാ ശരി – “It is better to keep your mouth shut and let others think that you are stupid, than to open it and prove it”. നല്ല ലിബർട്ടേറിയൻ ആണെന്നുള്ള ഭാവം ഉണ്ട്, എന്നാലോ, ഉള്ളിൽ പിന്തിരിപ്പൻ.

ഞാൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു, കുറച്ചു കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു്, എനിക്കു് നാട്ടിലേക്കു് തന്നെ തിരിച്ചു പോണം എന്നു. അന്നെന്നോടു പുള്ളിക്കാരി പറഞ്ഞു – “നോ, ഐ ഡോണ്ട് തിങ്ക് ഐ ക്യാൻ ലിവ് ഇൻ ഇന്ത്യ. വൺ ഹാസ് നോ ഫ്രീഡം ദേറ്. ദേ ആർ ലിവിങ്ങ് ഇൻ സ്റ്റോൺ എയ്ജ്”.

ഞാൻ പറഞ്ഞു – ഇവിടുത്തെ പോലെ ഫ്രീഡം ഉണ്ടായിക്കൊള്ളണം എന്നില്ല. എന്നാൽ നാടിനു നാടിന്റെ ഗുണങ്ങളുണ്ട്. (അല്ല, ആ കുട്ടി പറയുന്നതിൽ കാര്യമുണ്ട്. വളരെ പ്രാക്ടിക്കൽ ഒക്കെ ആണു് ഇവിടുത്തെ ജീവിതം. എന്നു വെച്ചു നാടു് പെട്ടെന്നൊരു സുപ്രഭാതത്തിൽ ജീവിക്കാൻ കൊള്ളാത്തതായി മാറുമോ? ഇവിടെ എനിക്കും ഇഷ്ടാണു് .. എന്നാലോ കുറച്ചു പ്രായമാവുമ്പോൾ ഒരു ഇടവഴീക്കൂടെ ഒരു കള്ളിമുണ്ടും ഉടുത്തു നടക്കണമെന്നു തോന്നിയാൽ? ഒരു തട്ടുകടയിൽ പോയി രണ്ടു പൊറോട്ട കഴിക്കണമെന്നു തോന്നിയാൽ? നല്ല രണ്ടു ചെണ്ടമേളം കേൾക്കാൻ തോന്നിയാൽ? ….. അതാ പറഞ്ഞതു്… നാട്ടിൽ ആൾക്കാർ ഇത്തിരി സ്വാതന്ത്ര്യം കുറച്ചാലും അതിന്റെ ഗുണങ്ങളുണ്ട്. )

എന്നാൽ ദാ ഒരു മാസം മുമ്പ് പറയുന്നു… എനിക്കീ സ്ഥലം മടുത്തു.. ഗവേഷണം കഴിഞ്ഞാൽ നാട്ടിലേക്കു പോവാൻ പോണു് എന്നു്.

അതു കൊള്ളാം.. നാടിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിട്ടിപ്പൊ?

അല്ല, ഇവിടം ശരിയല്ല.. ഒന്നും ശരിയാവുന്നില്ല…

അതു ശരി.. അപ്പൊ നാടു നന്നായതല്ല.. ഇവിടം ചീത്തയായതാണു്.

“ചക്കരേ.. ആദ്യം സ്വന്തം ആറ്റിറ്റ്യൂഡ് നേരെയാക്കു് .. എന്നാൽ പിന്നെ മരുഭൂമിയിൽ കൊണ്ടിട്ടാലും നീ പച്ച പിടിക്കും” – എന്നു പറയാൻ തോന്നിയേ ഉള്ളൂ.. എന്തിനാ വെറുതെ പറഞ്ഞു സമയം കളയുന്നതു്.

നല്ല പുറം മോടി ആണു്, അവനവനു തന്നെ അവനവനെ അറിയില്ലെങ്കിൽ എന്തു ചെയ്യും!

~~~~~

അതു പറഞ്ഞപ്പോഴാ മറ്റൊരു കാര്യം ഓർത്തതു്.

രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ് തീവണ്ടിയിൽ ഞാൻ ഒരു മലയാളി സഹോദരിയെ കണ്

ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലെ തീറ്ററപ്പായി..

ഒന്നരവർഷം മുമ്പാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ തന്നെ ഒരു നാഴികക്കല്ലായി മാറിയ, വഴിത്തിരിവായ ആ അപകടം നടന്നതു്.

അതിനു ശേഷം സൈക്കിൾ ചവിട്ടിയിട്ടില്ല… ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരേയൊരു സൈക്കിളാണെങ്കിൽ തകർന്നും പോയില്ലേ..

ഇക്കൊലം മഞ്ഞു മാറുന്നതിനു മുമ്പേ ഞാൻ സൈക്കിളൊന്നു വാങ്ങി. റെയിൻ കാത്ത് വെയ്റ്റു ചെയ്യുന്ന വേഴാമ്പലിനെപ്പോലെ വസന്തം വരാൻ ഞാൻ കാത്തിരിന്നു…

വസന്തം വന്നു..

ആദ്യ ട്രിപ്പു തന്നെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലേക്കു വെച്ചടിച്ചു… ഇപ്പൊ ഞാൻ താമസിക്കുന്നിടത്തു് നിന്നു 15 കിലോമീറ്ററുണ്ടേ..

ആഞ്ഞാഞ്ഞു ചവിട്ടി… ഒരു 10 കി.മി സുന്ദരമായി പോയി, അവസാനപാദം ആയപ്പോഴേക്കും പാദമല്ല, മൊത്തം കാലു തന്നെ വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെത്തിയപ്പോൾ അപാര വിശപ്പു്.

ഉണ്ണാൻ സമയമായപ്പോൾ നേരെ വെച്ചടിച്ചു.. ക്യാന്റീനിലേക്കല്ല… മാക്സ്പ്ലാങ്ക് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഭോജനശാലയിലേക്കു്. അവിടെ നല്ല കിടിലൻ ഭക്ഷണമാണേ…

ഒന്നല്ല, രണ്ടുപേർക്കുള്ള ലഞ്ച് തന്നെ എടുത്തു… പാസ്ത ഒരു പ്ലേയ്റ്റിൽ, പിന്നെ ഉരുളക്കിഴങ്ങ്, ചീര, ബീൻസ് മുതല്പേർ മറ്റൊരു തളികയിലും.

ഒന്നു ഒതുക്കാൻ ഒരരലിറ്റർ ജ്യൂസും

26032010293

 

ഒന്നു തൊട്ടുനക്കാൻ ഒരു സ്ട്രോബറി-ക്രീം സംഭവവും ;)

 

26032010294

സാധാരണ 4 യൂറോ പോലും ആവാറില്ല എന്റെ ലഞ്ച്… ഇതിപ്പൊ ഒരു 9-10 യൂറൊ (600 ഇന്ത്യൻ മണീസ്) ആയി. സൈക്കിൾ യാത്ര മുതലാവില്ല.

വൈകീട്ടു, വീട്ടിലേക്കു് തിരിച്ചു യാത്ര മറ്റൊരു 15 കി.മി സൈക്കിൾ ചവിട്ടൽ.

ഒന്നരക്കൊല്ലമായില്ലേ മേലനങ്ങിയിട്ടു്…  പിറ്റേന്നു് ചെറിയൊരു മേലുവേദന. ;‌‌) …. ആസനം ആണു കൂടുതൽ വേദനിക്കുന്നതു്. സീറ്റൊരു സുഖമില്ല.

സാരല്ല്യ, ഒരു 3-4 ദിവസം പോയിവരുമ്പോൾ എനിക്കും ആസനത്തിനും ഒക്കെ ശീലമായിക്കോളും.. അല്ലേ?

അപ്പൊ, എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ,
ഞാൻ, കല്ല്, കരിങ്കല്ല്.

വാൽക്കഷണം: 45 മിനിട്ടു പോലും വേണ്ടിവരുന്നില്ല 15 കി.മി യാത്രക്കു്. അപ്പൊ എനിക്കു മണിക്കൂറിൽ 20 കി.മി സ്പീഡുണ്ട്‌! :)

മറ്റൊരു വാൽ: കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്നു് … ഒരു ഗാനം… ഏഴു സ്വരങ്ങളും തഴുകിവരുന്നൊരു ഗാനം! :)